साहारा तिम्रो जबदेखि

साहारा तिम्रो जबदेखि, पाएँ अनि मैले ।।
तिम्रै खुसिको कसम , खाएँ अनि मैलै ।।
मनको दैलो उघारेर, गर्यौ भब्य स्वागत जब,
पस्यौ आफै यता मनमा, बसाएँ अनि मैले ।।
एक्लै एक्लै हिड्दा हिड्दै ,म नि थाकेको थें,
माग्यौ सहारा यात्रामा , सघाएँ अनि मैले ।

दियौ तिमीले आफ्नो मलाई सुम्पी सर्बश्व,
सहयात्री जीउने मर्ने , बनाएँ अनि मैलै ।।
ढुङ्गा खोज्दा मिल्यो देउत, राखें मन मंदिरमा,
पुजारी मन प्रेम रहर, जगाएँ अनि मैले ।।
दुई मुटु एकै ईक्छा , सपनाहरु उस्ता उस्तै,
हुँदा नजिक चाखो मायाँ, लाएँ अनि मैले ।।


कृष्ण प्रसाद मरासीनी (क्रिस राजी )
पोखर १ सिम्पानी
बगर
हाल
दोह कतार
krishnamaraseni@yahoo.com